Tizzasiga yiqilib, yuzini qoʻllari bilan yopgan xitoylik nola qilardi: — Pantsuy, ketma! Men pok insonman, qalbim gunohlardan xoli, yuragim ochiq va yomon niyatlarim yoʻq. Biroz kutib, u koʻzlarini ochar va... Keyin u nima qilardi?