“Men bolalar uchun hikoyada tasodifan ruscha bo‘lmagan qo‘shimchali uzun so‘zni topdim va g‘alati titroq bilan yuz o‘girdim. U so‘zda noma’lum ehtiroslar burami bor edi: irillash, faryod, hushtak, bema’ni vahiylar, o‘ldirilgan otlarning shisha ko‘zlari, egri ko‘chalar, mash’um binolar, chalqancha yotgan qonli odam va kimningdir ochko‘z qo‘llarining yirtqich harakatlari”. Ushbu satrlar muallifi Vladimir Nabokovni qaysi so‘z shunchalik qo‘rqitgan edi?