Iogann Volfgang Gyote, "Taqqoslash" (Boris Zaxoder tarjimasi): Bir dasta dala guli terib, xayol surib uyga qaytardim. Qoʻlimning taftidan, afsus, barglar soʻlib qoldi... Men ularni suvga qoʻydim va oʻz koʻzlarimga ishonmadim: poyalar taranglashdi, gʻunchalar osmonga koʻtarildi, goʻyo ona yer bagʻrida qayta gullagandek! Agar Gyote hozir bizning zalda boʻlganida, ehtimol ushbu sheʼrda tasvirlangan oʻsha epizodni yana eslagan boʻlardi. Gyote qachon, qaysi lahzada ushbu epizodni eslab, bu sheʼrlarni yozgan?