XV asrda monastir boshligʻi Bazilius Valentinus choʻchqalar surmadan (antimoniy) semirishini payqab qoldi. U monaxlarning ovqatiga surma qoʻshib koʻrdi, ammo ular azoblanib vafot etishdi, chunki surma inson uchun zaharli edi. Oʻshandan beri surmani qoʻllash usullari haqida hatto buyuk Paratsels ishtirokida uzoq bahslar olib borildi. Yakunda bu bahslar qanday nomlandi?