Umberto Ekoning "Atirgul ismi" kitobida juda qiziq sahna bor. Bir qator jinoyatlarni sodir etgan rohib Berengar, tavba qilish orqali qalbini boʻshatish maqsadida, aynan fransiskan Vilgelmga murojaat qiladi. Vaholanki, Vilgelmning maqsadi — ushbu monastirda sodir etilgan jinoyatlarni fosh etishdir. Har biri bu vazifani bajarishi mumkin boʻlgan rohiblarga toʻla monastirda bunday gʻalati tanlovni nima bilan izohlash mumkin?