Myunxgauzenning polshalik hamkasbi pan Karl Radzivill oʻzining ovchilik qahramonliklarini boʻrttirib koʻrsatishni yaxshi koʻrardi. Bir safar u mehmonlarga yovvoyi echkini otganini, oʻq uning oʻng qulogʻiga tegib, orqa oyogʻining tuyogʻidan chiqib ketganini aytib berdi. Mehmonlar, albatta, bunga ishonishmadi va Radzivill ushbu aql bovar qilmaydigan oʻq uzish uchun ishonarliroq tushuntirish oʻylab topishga majbur boʻldi. Mehmonlar baribir ishonishmagan boʻlsa-da, u oʻz oʻqini qanday tushuntirdi?
U oʻq uzganida, echki tuyogʻi bilan qulogʻining orqasini qashiyotgan edi.