Bir kuni Pablo Neruda rahm-shafqat tufayli mehmonlarini "shampurdagi asado" deb nomlangan taomdan mahrum qildi. Biroz vaqt oʻtgach, shoir oʻzining bu ezgu ishidan afsuslanishiga toʻgʻri keldi — uning poytaxtdagi hovlisining bogʻi zarar koʻrdi. Toʻgʻri, har yomonning bir yaxshisi bor: shaxsiy tajribasiga tayanib, Neruda endi Atlantika okeanining narigi tomonidagi hamkasbiga berilgan savollarga toʻgʻri javob bera olardi. Javoblardan biri, aytgancha, soʻragan odamni tinchlantirgan boʻlardi. Neruda uni qaysi xabar bilan xursand qilishi mumkin edi?