Igor Irtenyevning sheʼrini bir soʻz bilan yakunlang: Haydalgan yer uzra kamalakni — ona atmosferamiz hodisasini koʻrganingda, shunday oʻylaysanki, onangni falon qilib, soqov hayratda qotib qolasan. Toʻsatdan paydo boʻlgan goʻzallikdan maftun boʻlib, ey birodarlar, men qayerdaman oʻzi, deb oʻylaysan? Va ogʻzing ochilib shunday turasanu, lekin keyin tushunasan:...