Igor Irtenyevning sheʼrini yakunlang: "Haydalgan yer uzra kamalak koʻrsang, Ona tabiatning goʻzal jilvasi, "Onangni..." deb qotib qolasan, Hayratdan ogʻzingni ochgancha lallayib. Archani koʻrib toʻsatdan sehrlanib, Oʻylaysan: "Qayerdaman oʻzi, birodarlar?" Shunday turganingda lunjing osilib, Keyin tushunasan: ... "