Bir kuni mahalliy aholi Xalabudda qandaydir murakkab konstruksiya qurayotganini koʻrib qolishdi — u yoʻlning oʻrtasiga sim tortdi, uning bir uchiga bronza qoʻngʻiroqcha osdi, ikkinchi uchini esa daraxtga otdi. Yoʻl boʻylab esa uning shogirdlari, har tomonda beshtadan turib, ohang bilan kama-sutrani oʻqishardi. "Bularning hammasi nima uchun?" — deb soʻrashdi hayron boʻlgan aholi, Xalabudda esa shunday dedi: "Qarang va anglang. Mana, siz kabi bir shaharli kelyapti va uning qalbi kundalik tashvishlar bilan allaqachon uyquda. Lekin u men yoʻliga tortgan arqonga tegib ketadi, bundan qoʻngʻiroqcha jiringlaydi, oddiy odam hayron boʻlib oʻsha tomonga qaraydi, shu paytda uning boshiga bir chelak loy tushadi. Shaharlikning qalbi muvozanatdan chiqadi, lekin shogirdlarimning duolarini eshitadi va bu duolardan yangi tayanch topib, dunyoviy tashvishlardan abadiylikka yuzlanadi". Va odamlar ushbu gʻoyada Dzen-Buddizmning butun ulugʻvorligini angladilar va bu konstruksiya nima deb atalishini soʻradilar. Xalabudda nima deb javob berdi?