Qadimgi hind she'rlaridan birining qahramoni, darbadar rohib, ketma-ket ichish va yeyishni yaxshi ko'rishini, fohishalar xizmatidan foydalanishini, qarzga botganini, ko'ringan narsani o'g'irlashini va qimor o'yinlarini sevishini tan oladi. Ammo u barcha bu illatlarni o'zi bergan va Nil Sorskiy hamda Fransisk Assizskiyga ham ma'qul keladigan taqvodorona ahd bilan tushuntiradi. Bu qanday ahd edi?