Kavkaz urushlari, teraktlar, atipik pnevmoniya kabi epidemiyalar, hatto zilzilalar haqida gap ketganda, biz uralliklar nisbatan xotirjammiz — bular bizgacha yetib kelguncha ancha bor! Va har doim xayolga urallik shoira Lyudmila Tatyanichevaning satrlari keladi. Nima uchun? Sheʼrning ushbu parchasiga tushirib qoldirilgan ikki soʻzni qoʻysangiz, buni tushunasiz: "Men (tushirib qoldirilgan) yashayman, Koʻllar va maʼdanli qoyalar oʻlkasida, Bu yerda daryolar — moviy, Togʻlar — moviy Va moviy jilolarda metall...". (Ogohlantiraman, qofiya sof emas.)