Bir kuni mulla Nasriddinga bir kishi murojaat qilibdi: "Mulla, koʻchamizda bir it bor, menga kun bermaydi. Undan shunchalik qoʻrqamanki, uydan chiqolmay qoldim. Eshitishimcha, arab tilida shunday duo borki, uni oʻqishing bilan itning ogʻzi yopilib, odamni tishlay olmas ekan. Oʻsha duoni menga oʻrgat". Bunga javoban Nasriddin: "Oʻzing bilan tayoq olib yur", deb maslahat beribdi. U duoni oʻrgatishni rad etganini qanday asoslagan?