Rassom Vasiliy Surikov bir safar Moskva Badiiy teatri studiyasida repetitsiyada bo‘lganini eslagan. Ushbu repetitsiyada rejissyor aktyor yurakni o‘rtovchi monolog oxirida o‘z qalbining faryodini faqat mimika va plastika orqali ifodalashiga erishmoqchi bo‘lgan. Rejissyor qo‘yilgan vazifaga qanday erishgan? U aktyorni qayta-qayta nima qilishga majbur qilgan?