Mana mening qoʻlimda ajoyib kitob — “Yapon uchliklari”. U har doim ish stolimda turadi. Men yuksak sheʼriyatni juda yaxshi koʻrganim uchun emas, garchi bu haqiqatan ham yuksak sheʼriyat boʻlsa-da. Balki bu, aslida, rejissyorlikning eng yaxshi darsligi boʻlgani uchundir. Oʻzingiz hukm qiling. Masalan: Pionning oʻrtasidan / Sekin oʻrmalab chiqmoqda ari. / Oh, qanday xohishsizlik bilan. Zoʻr-a, shunday emasmi? Zoʻr? Bir tomchida butun hayot: ham tovushlar, ham tasvirlar. Bu savol haqida emas, sheʼriyat haqida. Yoki yana bir butunlay boshqacha misol. Masalan: Toʻsiq osha / Necha marta uchib oʻtdi / Kapalak qanotlari. Men hozir sizga uchta soʻz beraman. Va siz bir daqiqa ichida xokku — uchlik yaratasiz. Agar siz obrazni topa olsangiz, soʻzma-soʻz boʻlmasa ham, agar obrazni his qilsangiz, ochko va pul sizniki. Shunday qilib, yozib oling: urugʻlar, gullar, koʻz yoshlari.