Jon Faulzning romanlaridan birida bosh qahramon qiziqarli hamroh bilan bir vagonda bo'lib qoladi. "Bu qirq yoshlardagi, peshonasiga silindr bostirib kiygan soqolli kishi edi; u Charlzning qarshisida kaftlarini tizzasiga tirab, shovqin bilan nafas olib o'tirardi". Tez orada Charlz uxlab qoladi, soqolli kishi esa uni diqqat bilan kuzatishda davom etadi. Faulzning so'zlariga ko'ra, "bunday qarash faqat bir ma'lum kasb egalariga xosdir. Faqat ular o'z yaqinlariga qiziquvchanlik va hakamlik qat'iyati, istehzo va uyatsiz talabchanlik aralashgan g'alati ifodali nigoh bilan qaray oladilar. To'satdan menga kerak bo'lib qolsang-chi? Sendan nima yasasa bo'ladi?". Biz bu notanish kishining kasbini so'ramaymiz. Uning familiyasini ayting.