Kiyevlik shoira Yevdokiya Olshanskayaning she’riy parchasini kamida taxminan yakunlang: "... Har sutkada 20 soatdan, Oʻzimdagi shoirni oʻldiraman. Ammo devorlar orasidan oʻrmonlar unib chiqadi, Shamol uzoq yoʻllarga chorlaydi. Va she’rlar paydo boʻladi... Xudoga shukur, yana... bor"..