1982-yilda shoir David Samoylov oʻziga juda yoqqan bir filmni koʻradi va rejissyor doʻstiga sheʼr yozadi. Unda shunday satrlar bor edi: "Nostalgik-romantik bu lenta, azizim. Unda hamma ajoyib oʻynagan, ayniqsa Bronevoy. Bu filmda kutilmagan yoʻqotishlar muhiti bor. Unda yashash hozirgi hayotimizdek zerikarli emas. Bu filmda hozirda yoʻq boʻlgan istiqbol bor. Unda motivning haqiqiyligi, vaqt belgilarining aniqligi bor...". Ushbu filmni ayting.