Rossiyalik ober-gofmarshal A.L. Narishkin isrofgarchiligi bilan ajralib turgan va shu sababli doim qarzdor bo'lgan. Hatto aytishlaricha, bir safar u imperator qabuliga borishga tayyorlanayotib, kamerdinerga aravani (karetani) garovga qo'yishni (zaloit) buyurgan (ruschada ot qo'shish ma'nosida), u esa buyruqni o'zicha tushunib, uni lombardga garovga qo'yib kelgan. Biroq, boshqa dvoryanlar qatori 1812-yil xotirasi uchun medal olgan Narishkin shunday degan: "Men undan hech qachon ayrilmayman, u men uchun bebaho; uni na sotib bo'ladi, na garovga qo'yib". Nima uchun?