XVIII asr boshlarida tabiatshunos Georg Shtal flogiston nazariyasiga asos solib, koʻmirda alohida yonuvchi asos — flogiston bor degan xulosaga keldi. Modda bilan birlashganda flogiston uni yonuvchan qiladi, yonish paytida esa olov shaklida ajralib chiqadi. Biroq, havoda qizdirilganda ushbu gipotetik "yonuvchi asos" — flogistonni yoʻqotgan metallarning vazni ortib borgan, bu esa Shtalni flogistonning xususiyatlari haqida gʻayritabiiy taxmin qilishga majbur qilgan. Bu taxmin nimadan iborat edi?