Sloven tilida bu soʻz "toʻnka", "oʻtin" degan maʼnoni anglatadi. XVIII asr rus lugʻatlarida uning asosiy maʼnolari "toʻqmoqning yoʻgʻon uchi", "bolgʻa" deb koʻrsatilgan. Shuningdek, u haqoratli soʻz sifatida ham ishlatilgan. Aleksandr Sergeyevichning yengil qoʻli bilan bu soʻz tushunmovchan, kaltafahm odamlarni atash uchun ishlatila boshlandi. Bu soʻzni toping.