XIX asrning deyarli barcha eski fotosuratlarida odamlar juda jiddiy koʻrinadi va hech qachon jilmayishmaydi. Agar fotografiyaning dastlabki yillarida buni tushuntirish oson boʻlsa — ekspozitsiya vaqti bir necha daqiqa davom etgan — nega ular hatto suratga olish soniyalar talab qiladigan XIX asrning ikkinchi yarmidagi fotosuratlarda ham jilmayishmaydi?