XIX asr rus sahnasining yirik namoyandasi Vasilyev oʻz muvaffaqiyatlaridan shunchalik gʻururlanib ketdiki, oʻzidan kamroq tanilgan hamkasblariga nisbatan qoʻpol muomalada boʻlishga yoʻl qoʻydi. Bir kuni ulardan biri uchrashuvda unga qoʻl uzatganida, Vasilyev javoban: "Oyogʻimni ham siqib qoʻyarsan. Senga shu ham yetadi", dedi. "Oyogʻingni ham siqishim mumkin, — deb javob berdi nomaʼlum hamkasbi, — faqat...". Va u bir narsaga aniqlik kiritdi. Aynan nimaga?