XIII asrda ular bezak boʻlib xizmat qilgan, XVI asrda esa ulardan amaliy maqsadlarda foydalanila boshlangan. XIX asr boshlarida fabrikalarda ular shisha va keramikadan tayyorlangan, oʻsha asrning oʻrtalarida esa material sifatida chigʻanoq, sadaf, eritilgan shox, shtamplangan poʻlat va mis ishlatila boshlangan. XX asrning 40-yillarida oʻrtacha odamda ulardan 70 tagacha boʻlgan, ularning faqat bir nechtasi funksional vazifani bajargan. Gap nima haqida ketmoqda?