VIII asr xitoy shoiri Lye o'zining risolalaridan birida ULAR "tatar chavandozining charm etikidek g'ijimlangan; baquvvat buqaning bo'ynidagi terisidek to'lqinlanuvchi; xavfli oqimdan ko'tarilayotgan tumandek tarqaluvchi; iliq shabada erkalayotgan ko'ldek porloq..." bo'lishi kerak deb yozgan edi. Yapon shoirlaridan esa "suyuq nefrit ko'pigi" haqidagi eslatma yetib kelgan. Tasvirlardagi farq an'analar xilma-xilligi bilan bog'liq. Loko'niklikni chetga surib, shoirlar nima haqida shunchalik yuksak ohangda gapirganliklariga imkon qadar aniq javob bering?