Valeriy Bryusovning sheʼrini ikki soʻz bilan yakunlang: Bizning achinarli ehtiyojlarimizga daxli yoʻq, Kelajak asrlarning tasodifiy aksi, U olomon va shovqin orasidan hukmrondek oʻtdi. Bir zumda ovozlar tindi, Goʻyo abadiyatga eshiklar ochilgandek, Va men titrab soʻradim, u kim deb. Lekin darhol angladim: ...