Eduard Bagritskiy sheʼrining yakunini tinglang: "Koʻylakda qon... Moʻynali qopqoq ochilgan. Chana izlari gʻirchillaydi. Oʻrmonlar, qor va yoʻl zerikishi, arava ortga, ortga intiladi. U mudraydi, [tushirib qoldirilgan]. Oshiq kishi unuta olmaydigan narsani yana eslaydi, [tushirib qoldirilgan]ning toʻzgʻigan sochlari va sokin asalrang koʻzlari". Anʼanani biroz buzgan holda, biz sizdan tushirib qoldirilgan ikki soʻzdan birinchisini emas, ikkinchisini tiklashingizni soʻraymiz.