Aytishlaricha, bir kuni buyuk shoir haykali uchun poydevor boʻladigan granit boʻlagi uning uyi yaqinida tiqilib qoladi. Uni joyidan jildirishga urinayotgan ishchilar bir-birlarini baland ovozda ruhlantira boshlaydilar. Baqiriqlar uni xavotirga soladi, lekin gap nimadaligini tushuntirishganda, u jilmayib: "Nihoyat! Xudoga shukr! Allaqachon vaqti kelgan edi..." deydi. Va u vafotigacha haykal ustidagi ishlarning borishi bilan qiziqib yuradi. U kim?