Aleksandr Dyuma (ota) uchun baxtsiz kunlarning birida u oʻz romanini chop etadigan gazeta bundan buyon faqat ustunning yarmidan koʻpini egallaydigan satrlar uchun haq toʻlashini eʼlon qildi. Shu kuni Dyumaning huzuriga kelgan tanishi uni gʻalati ish ustida koʻrdi: u qoʻlyozmani qayta oʻqib, butun boshli sahifalarni oʻchirib tashlayotgan edi. — Nima qilyapsiz, Dyuma? — Uni oʻldirdim... Axir men uni faqat qisqa satrlar uchun oʻylab topgan edim. Endi u menga kerak emas. Amaliyotchi Dyuma kimni oʻldirgan edi?