Leonid Kaganovning she’rini ikki soʻz bilan yakunlang: Yana mamlakat uzra tun choʻkdi. Dam olish kuni — yakshanba, shanba. Tur, oʻrtoq, uxlash vaqti emas! Ishlash! ishlash! ishlash! Bevaqtlarni yeyish va konfet chaynash — Bu dangasa burjuylarga xos! Biz esa butun sayyorani [IKKI SOʻZ TUSHIRIB QOLDIRILGAN] bilan larzaga keltiramiz!