(yah.) Grigoriy Gorinni, hali yosh tez yordam shifokori boʻlganida, maishiy jarohat olgan kampirning oldiga chaqirishdi. Jarohat hayot uchun xavfli boʻlmasa-da, mohirona va biroz ogʻriqli aralashuvni talab qilardi. Bemorning oldiga kelgan Gorin bir talay hamdard qarindoshlarni koʻrib, avvaliga iymanib qoldi, lekin oʻzini jiddiy tutib stulni yaqinroq surdi va buviga tezda yordam berishni vaʼda qildi. Shundan soʻng u xayol bilan stulga oʻtira olmay, polga yiqildi, ustiga dasturxon, grafin va gulli vazani agʻdarib yubordi. Oʻrnidan turgach, u toʻsatdan bemor ham kıkırlab kulayotganini va uning dardi oʻz-oʻzidan oʻtib ketganini koʻrdi. Unga nima boʻlgan edi?