Sistersian ayollar monastirida rohibalarga gapirish taqiqlangan. Shuning uchun ular imo-ishora tilidan foydalanadilar. Yoʻlakdagi changni artish kerak boʻlganda — rohibas choʻzilgan qoʻliga puflaydi, agar rohibaning isitmasi boʻlsa — barmoq uchlari bilakka qoʻyiladi, agar rohibas xudoga sigʻinishni (prichastiye) xohlasa — chap kaftiga oʻng qoʻlning bosh barmogʻi bilan xoch chiziladi. Bosh barmogʻini iyak ostiga qoʻyib, boshni koʻtarish ishorasi nimani anglatadi?