Uning qarindoshi (toʻgʻri, ancha uzoq boʻlsa ham) konsul lavozimigacha koʻtarilgan. Uning oʻzini ham porloq kelajak kutayotgandek edi: u aʼlo darajada taʼlim olishi kerak edi, uzoq davom etgan oʻqishdan soʻng esa uni yuqori lavozimlar kutardi. Faqat oʻlim bu taqdirni buzishi mumkin edi! Afsuski, oʻqish deyarli darhol toʻxtaydi. Ammo taqdir hali undan butunlay yuz oʻgirmagan edi: oʻn yillardan soʻng u hokimiyatning deyarli eng yuqori choʻqqisiga koʻtariladi! Ammo omadning bu kulib boqishi qisqa boʻladi: undan keyin shiddatli qulash yuz beradi. Oʻshandan beri u poytaxt shovqinidan yiroq hayot kechiradi: qoʻpol ovqat, jismoniy mehnat, hech qanday hashamat yoʻq. Katta ehtimol bilan, u endi hech qachon siyosatga qaytmaydi. Xoʻsh, u kim?