V. Nabokovning romanidan olingan ushbu toʻrtlikni ikki soʻz bilan yakunlang: "Patrulchi, patrulchi, anavi yerda, yomgʻir ostida, Tun oqib borayotgan, svetoforlar nurida... U oq paypoqda, u — mening ertagim, Va uning ismi..."