Rassom Nikolay Bruni Musorgskiy hayotining soʻnggi yillarini shunday eslaydi: "Unda tunda ham zaharni alkogol bilan quvvatlash ehtiyoji bor edi... Xalatda, shippakda, etaklarini qoʻli bilan yopib, bizga xushmuomalalik bilan jilmayardi, bufetga yaqinlashib, oʻziga tanish eshikchani ochardi va konyakli grafinchani olib, oʻziga qadah quyib, uni ichardi-da... sekingina chiqib ketardi. Oʻsha paytda u juda oʻxshab qolgandi...". Nimaga?
"...Repin chizgan portretga" (shunchaki "oʻz portretiga" deb ham qabul qilinadi).