Aleksandr Ivanovning SSSR Yozuvchilar uyushmasi kotibi, shoir Oleg Shestinskiyga yozgan parodiyasi shunday boshlanadi: "Pushkin emasligimga shubha yoʻq. Lekin nahotki hatto Derjavin ham boʻlmasam?! Axir yillar oʻtib koʻrinishim salobatli (derjaven) boʻlib qoldi, Qaynanam esa shoir ekanimni aytadi". Oxiri esa shunday tugaydi: "Lekin bir safar xayollarimni boʻlib, Qabul kunimda huzurimga muza keldi Va dedi: — Siz Uyushma kotibisiz, ...". Parodiyaning oxirgi satrini yozing.