Sheʼrni tinglang va uni ikki soʻz bilan yakunlang, ulardan biri son boʻlishi kerak: "Avval xotin olamiz va uy quramiz, Sichqon esa oʻz-oʻzidan paydo boʻladi keyin. Soʻng xotin oʻz navbatida gap boshlaydi, Sichqonlar koʻpaydi, mushuk kerak deb. Mushuk ham olamiz. Buni bilgach, Sichqon jimib qolar, dumi titrar qoʻrquvdan. Ammo mushuk xuddi burab qoʻyilgandek, Tun boʻyi sakrar, to quvvati tugaguncha. Hech narsa bilan tinchitolmaysan bu mushukni. Undan koʻra yaxshi boʻlardi olganim...".