Qadimgi donishmand va shoir Rudakiyning topishmog’ini tinglang: U quloqsiz bo’lsa ham a’lo darajada eshitadi. U cho’loq, lekin qadami juda yengil. Ko’zlari yo’q, lekin butun dunyoni ko’radi, tili yo’q bo’lsa-da, notiqdir. Ma’shuqaning qomati kabi egiluvchan, harakatlari ilonga o’xshaydi. U g’am rangi va qilichning dahshatli o’tkirligiga ega. Sizning orangizdagi eng bilimdonlar uni qadimgi Sharqda qanday atashgan bo’lsa, shunday nomlay oladilar. Agar bu sizga qiyinchilik tug’dirsa, uning zamonaviy analoglaridan birini ayting.