Qadim zamonlarda katta qitʼaning markazida odamlar kichik bir koʻlni topishibdi va unda choʻmilib, qirgʻoqqa oʻzgargan holda chiqishibdi. Koʻlga ziyorat boshlanibdi, choʻmilishni xohlovchilar koʻpayib boribdi, koʻl loyqalanib, sayozlashib va oxir-oqibat qurib qolibdi. Eng oxirgi kelganlar unda faqat kaftlari va oyoq kaftlarini hoʻllashga ulgurishibdi. Ushbu qadimiy ertak nimani tushuntirishga harakat qiladi?