Klubimiz aʼzolaridan birining otasi gʻayritabiiy xotira xususiyatiga ega. U sheʼrlardan tashqari hamma narsani oson eslab qoladi. Maktab yillaridan xotirasida qolgan yagona baytni u tez-tez oʻgʻliga takrorlab turardi. Ehtimol, shuning uchun ham oʻgʻli klubimiz aʼzosiga aylangandir. Ammo hatto shu baytni ham ota notoʻgʻri eslab qolgan va "tajribalar" (opiti) soʻzi oʻrniga "quvonchlar" (radosti) deb aytardi, natijada pand-nasihat mazmunidagi gap kinoyali, ammo haqiqatga yaqin boʻlib qolgan. Uni takrorlang.