Fentezi janridagi kitoblardan birida quyidagi voqea tasvirlangan. Bir temirchi yaxshigina ichib olib, ulfatlari bilan uyiga qaytayotganida yoʻldan qochishni buyurgan kentavrga duch keladi. Temirchi kentavrning yoniga borib, uni agʻdarib tashlaydi. Kentavr darhol gʻazablanib, temirchiga tashlanadi, lekin u yana uni chetga uloqtiradi. Bu holat kentavr zerikib, qochib ketguncha davom etadi. Shundan soʻng temirchi yerga oʻtirib, boshini changallaydi va deydi: "Eh, bolalar, men haqiqatan ham itdek mast boʻlibman! Axir men hatto... ham uddalay olmadim-ku!". U nima qilishni uddalay olmaganman deb hisoblagan?
"...bu pastkashni otdan tushirishni ham uddalay olmadim!".