Parlament deputati Genri Sesil Rayksning qizi qariganida shunday eslagan edi: bir kuni u meni yoniga chaqirdi va biz u bilan uyga kirdik. "Qani, — dedi u menga apelsin berib, — uni qaysi qoʻlingda ushlab turibsan?". "Oʻng qoʻlimda". "Anavi qizcha-chi?". "Chap qoʻlida". "Toʻgʻri. Buni qanday tushuntirasan?". "Agar men u yerda boʻlganimda, apelsin oʻng qoʻlimda boʻlardi, shundaymi?". U kulib yubordi: "Balli! Sening javobing hozircha eng yaxshisi". Bu qizchaning ismi oʻzidan oldingisining ismi bilan bir xil edi. Ismi nima edi?
Qizcha koʻzguga qarayotgan edi. Afsonaga koʻra, aynan shu lahzada Lyuis Kerrollning xayoliga "Alisa moʻjizalar mamlakatida" asarining davomi — "Alisa koʻzgu ortida" asarini yozish fikri kelgan. Qizchaning ismi esa Alisa edi.