Bu gʻam-gʻussa daraxti. Ovidiy shunday yozgan edi: "Uning qotillik namligi bilan sugʻorilgan mevalari oʻz koʻrinishini oʻzgartirdi, qon bilan toʻyingan ildizi esa osilib turgan rezavorlarni yorqin qizil sharbat bilan toʻldirdi... Sen esa, ey daraxt, hozir bir kishining gʻamli xokini shoxlaring bilan yopib turibsan, tez orada ikki kishini yopasan. Qotillik belgilarini saqlab qol, sening rezavorlaring abadiy gʻamgin va qora boʻlsin — bu ikki tomonlama halokat xotirasi". Lotin tilida daraxtning nomi va oʻlim soʻzi ohangdosh. Bizga esa uning oq va qora mevalari yaxshi ma'lum. Bu qaysi daraxt?