Dostoyevskiy oʻzining ilk felyetonlaridan birida "koʻrgazmali" timsohning qorniga ahmoq amaldorni joylashtirgan, u oʻz zindonidan vaʼz oʻqiy boshlagan va shu bilan paygʻambar sifatida shuhrat qozongan. Garchi bu Injildagi Yona va kit haqidagi masalning hajviy talqini boʻlsa-da, felyetonda Dostoyevskiyning zamondoshi ustidan kulish ham koʻrilgan. Sizga tarqatilgan Saltikov-Shchedrinning iqtibosi ham ushbu inson ustidan masxara sifatida talqin qilingan. Aynan kimning ustidan?