Oh, qanday yorqin kun edi! Qayiq, quyosh, jilo va soya, hamma yerda yasaman gullagan edi. Opa-singillar hikoyani tinglashar, daryo esa bizni olib ketardi, toʻlqin shatirlashi, koʻzlar chaqnashi. Afsus, yoz kuni uzoqda. Aks-sado tindi, nur soʻndi. Qishki shamol juda shafqatsiz. Ammo zamonlar qaʼridan nurli tush paydo boʻlar, yengil qayiq suzib chiqar. Va yana qalbim u bilan — oʻtib ketgan kunlar qizalogʻi, mening qadimgi quvonchim bilan. Agar bu dunyoning oʻzi bizga faqat tushda koʻringan boʻlsa, odamlar, qanday qilib tushlarga ishonmaslik mumkin? Iltimos, eslang yoki toping: bu "oʻtib ketgan kunlar qizalogʻi"ning toʻliq ismi nima edi?