Buyuk fors shoiri Rudakiyning goʻzal bir sheʼrini oʻqiganimda paydo boʻlgan jumboqni yechishga harakat qilib koʻring: Avval onani... qurbon qilamiz biz, Soʻng bolaning oʻzini zindon bandi etamiz. Bolani onadan ayirmoq imkonsiz, Toki onani oʻldirib, toptamaguncha biz. Jyenya bilan uzoq oʻyladik, izlandik, Nihoyat bu satrlarga yakun yasab quvondik. Mana! Uni qabul qilishga tayyormisiz? — "Bola onasidan ayrilganda telbalanadi..." Xoʻsh, bu "bola" nima-yu, "ona" nima?