Aniqlanishicha, ilgari sigirlarni sut uchun emas, qurbonlik qilish uchun boqishgan. Sigirning qadri haqiqatda anglangach, tirik hayvon ramz bilan almashtirila boshlangan: xamirdan sigir shakli pishirilgan. Keyinchalik qurbonlik pishirigʻi hayvonning faqat bir qismi, masalan, shoxlari bilan bezatilgan. Bunday qurbonlik unumdorlik, farovonlik va baxt keltirishi kerak edi. Hatto "Men ham shoxliman, ham boyman" degan maqol ham boʻlgan. Keyinchalik shoxlar ham yoʻqolgan. Qurbonlik pishirigʻidan bizning davrimizgacha yetib kelgan narsani nima deb ataymiz?