Nikolay Butorinning bir varshavalik ayolga bagʻishlangan sheʼridagi tushirib qoldirilgan soʻzlarni joyiga qoʻying: Kim bilar, bu tun qanday nom qozonurman, mast maʼbudani erkalab?! Balki, polyak gʻururiga urilib, rus sogʻinchi chil-parchin boʻlar: axir bu safro toʻlib-toshgan, bu gʻazab — menga hammadan aziz! Ehtimol, faqatgina (ikki soʻz tushirib qoldirilgan) rus erkaklarini shunchalik mensimagan.