Bir safar Nobunaga Oda shunday degan edi: "Men otamning samuraylarini eslamoqchiman. Otam erta vafot etdi va agar uning sodiq vassallari boʻlmaganida, men yirtqich boʻlib oʻsgan boʻlardim. Ular menga taʼlim berishdi, nima munosib va nima munosib emasligini tushuntirishdi. Ular oʻz oʻrnaklari bilan samuray qanday boʻlishi kerakligini koʻrsatishdi. Mana endi, biz birgalikda erisha olmaydigan narsaning oʻzi boʻlmagan bir paytda, men otamning samuraylarini eslayman va oʻylayman: agar men... qayerda boʻlardim?". Ikki soʻz bilan yakunlang.