Kunlarning birida Moris Ravelning oldiga uni oʻz ustozidek koʻradigan va tinmay oʻzining muvaffaqiyatsiz asarlarini koʻrsatadigan isteʼdodsiz bir bastakor kelibdi. — Maestro, mana mening [boʻsh joy] asarim! — debdi u xursand boʻlib. — O, tabriklayman! — debdi kompozitor. — Nahotki haqiqatan ham [boʻsh joy]? Boʻsh joylarni bir xil soʻz bilan toʻldiring.